Αρχιτεκτονικός φωτισμός για αρμονία και ανάδειξη

11/01/2018   
5.0 6 αξιολογήσεις
Αρχιτεκτονικός φωτισμός για αρμονία και ανάδειξη

Η αρχιτεκτονική και το φως είναι μια σχέση άρρηκτα συνδεδεμένη. Η αρχιτεκτονική δεν μπορεί να υπάρξει παρά μέσα από το φως. Η διαπίστωση αυτή είναι τόσο αυτονόητη που σήμερα τείνουμε να θεωρούμε την ύπαρξη του φωτός δεδομένη και να ξεχνάμε την πραγματική του αξία. Σήμερα, η ανάγκη για εξοικονόμηση ενέργειας, για προστασία του περιβάλλοντος, για εξασφάλιση υγιεινού εσωκλίματος, για αύξηση της παραγωγικότητας, επιβάλει τη χρήση του φυσικού φωτισμού στα κτίρια.

Το φυσικό φως δημιουργεί υγιεινό εσωκλίμα, εξοικονομεί ενέργεια και ως εκ τούτου χρήματα. Στο σύγχρονο αρχιτεκτονικό έργο είναι έντονη η τάση για αναθεώρηση των στρατηγικών και των μεθόδων σχεδιασμού που αναπτυχθήκαν κατά την τελευταία εκατονταετία. Η μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης σε συνδυασμό με την εξασφάλιση βιολογικής άνεσης, επανέρχεται ως ένα από τα βασικά κριτήρια του ολοκληρωμένου αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.

Η αρχιτεκτονική των τελευταίων δεκαετιών, σε όλο το κόσμο, σηματοδοτειται από μεγάλα κτιριακά έργα στα οποία η ένταξη του φυσικού φωτισμού αποτελεί κυρίαρχη παράμετρο, ενώ η εφαρμογή καινοτόμων τεχνικών και προϊόντων νέας τεχνολογίας όπως για παράδειγμα ειδικών υαλοπινάκων, συστημάτων σκιασμού, αυτομάτων συστημάτων ελέγχου, επιτρέπει την αποτελεσματική χρήση και τον έλεγχο του φυσικού φωτισμού με εξαιρετικά αισθητικά και λειτουργικά αποτελέσματα.

Βασικές αρχές σχεδιασμού φωτισμού ανάδειξης εξωτερικών χώρων

Βασικό στοιχείο της διαδικασίας σχεδιασμού του εξωτερικού φωτισμού είναι η επιλογή των περιοχών και των στοιχείων του χώρου (κήποι, πέργκολες, γλυπτά, κατασκευές, κολυμβητικές δεξαμενές, δέντρα, θάμνοι, συνθέσεις με λουλούδια, τοίχοι κλπ) που είναι επιθυμητό να αναδεικτούν καθώς και του είδους του φωτισμού που απαιτείται σε κάθε περιοχή (άμεσος, έμμεσος, προσανατολισμού, τονισμού, περιγράμματος, κλπ). Με την επιλογή των κατάλληλων τεχνικών φωτισμού, ο μελετητής καλείται να υλοποιήσει το σχεδιασμό φωτισμού και να προσδώσει μια συναρπαστική διάσταση στη νυκτερινή εικόνα του χώρου. Η επιλογή των κατάλληλων τεχνικών εμπεριέχει αποφάσεις για τον αριθμό, το είδος, το τρόπο στήριξης, το ύψος, την εμφάνιση και την ενσωμάτωση των φωτιστικών στο χώρο καθώς επίσης και για το είδος της φωτεινής δέσμης, τη φωτεινή ένταση, τις χρωματικές ιδιότητες του εκπεμπόμενου φωτός. Επίσης θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη άλλοι πρακτικοί παράγοντες στην επιλογή των φωτιστικών όπως το κόστος του, η κατανάλωση ενέργειας, ο βαθμός προστασίας, το υλικό κατασκευής του, η διάρκεια ζωής του λαμπτήρα καθώς και ο τρόπος συντήρησης του.   

Η επιτυχία κάθε σχεδιασμού φωτισμού των εξωτερικών χώρων μιας κατοικίας εξαρτάται κυρίως από τους ακόλουθους παράγοντες:

Ισορροπία μεταξύ επιπέδων φωτισμού εσωτερικών και εξωτερικών χώρων

Σε κάθε πετυχημένο σχεδιασμό φωτισμού θα πρέπει πρωτίστως να υπάρχει ισορροπία μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού φωτισμού, λαμβάνοντας υπόψη ότι εάν ο εσωτερικός φωτισμός είναι υπερβολικά έντονος, οι γυάλινες επιφάνειες λειτουργούν σαν καθρέπτες, εμποδίζοντας τη θέα προς τον κήπο. 

Ορθολογική χωροθέτηση των φωτιστικών σωμάτων

Η ορθολογική χωροθέτηση των φωτιστικών σωμάτων στους εξωτερικούς χώρους γίνεται με βάση πρακτικά – λειτουργικά κριτήρια όπως είναι η ανεμπόδιστη κυκλοφορία των πεζών ή το παιχνίδι των παιδιών, η ανάπτυξη του φυτικού υλικού καθώς και η κοπή του χλοοτάπητα.

Απόκρυψη της πηγής φωτός

Διαρκής στόχος κάθε μελέτης φωτισμού είναι να είναι ορατά τα αποτελέσματα του φωτισμού και όχι οι πηγές του φωτός. Για την απόφυγη πρόκλησης θάμβωσης είναι απαραίτητη η επιλογή σημείων που κρύβουν ή προστατεύουν τα φωτιστικά σώματα καθώς και η χρησιμοποίηση περισσότερων πηγών φωτός μικρότερης ισχύος παρά λιγότερων μεγάλης, η προσαρμογή φακών διάχυσης, ειδικών αντιθαμβωτικών κυψελοειδών περσίδων στο φωτιστικό σώμα και η χρησιμοποίηση έμμεσου φωτισμού, φωτισμού δηλαδή που προσπίπτει ύστερα από ανάκλαση σε ανοικτόχρωμη επιφάνεια.

Αποφυγη υπερφωτισμού

Σε γενικές γραμμές ο εξωτερικός φωτισμός δεν χρειάζεται να είναι έντονος ή ομοιόμορφος για είναι αποτελεσματικός. Οι πιο πετυχημένοι σχεδιασμοί εξωτερικού φωτισμού βασίζονται στη δημιουργία σημείων εστιασμού της προσοχής όσων χρησιμοποιούν το χώρο, καθώς και στη σύνθεση μιας ενδιαφέρουσας νυκτερινής εικόνας για το σύνολο του χώρου. Μικρή ποσότητα κατάλληλα εστιασμένου φωτισμού είναι σαφώς πιο αποτελεσματική από μεγάλες ποσότητες ομοιόμορφου φωτισμού τόσο από άποψη αισθητικής ανάδειξης όσο και από άποψη βέλτισης χρήσης της διαθέσιμης ηλεκτρικής ενέργειας.

Κατάλληλη επιλογή πηγής φωτός
Κάθε τύπος λαμπτήρα έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όσον αφορά την αποδοτικότητα, το χρώμα, την ένταση και την ποιότητα του φωτός που εκπέμπει. Οι πηγές φωτισμού που χρησιμοποιούνται ευρέως στο εξωτερικό φωτισμό ανάδειξης είναι οι λαμπτήρες αλογόνου χαμηλής τάσης και τάσης δικτύου. Το λαμπερά έντονο, κρυστάλλινο φως των λαμπτήρων αυτών είναι το πλέον κατάλληλο τόσο για το γενικό φωτισμό όσο και για το φωτισμό ανάδειξης. Επιπλέον η δυνατότητα ελέγχου της δέσμης του φωτός επιτρέπει την καλύτερη ανάδειξη διακοσμητικών στοιχείων όπως πχ. ένα γλυπτό ή μια σύνθεση με φυτά.

Αξιοποίηση περιοχών με παρουσία του υγρού στοιχείου
Οι κολυμβητικές δεξαμενές, οι μικρές λίμνες καθώς και τα σιντριβάνια προσφέρονται για εντυπωσιακά εφέ φωτισμού. Η επιφάνεια του νερού ως ανακλαστική επιφάνεια μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέπτης με το κατάλληλο φωτισμό ενώ τονίζοντας την περίμετρο μιας πισίνας ή μιας μικρής λίμνης για παράδειγμα με ένα σύστημα οπτικών ινών γραμμικού φωτισμού (sidelight) ή με μια σειρά από χωνευτά στο έδαφος φωτιστικά προσανατολισμού, ενισχύεται το θεατρικό στοιχείο.

Εύελικτο σύστημα φωτισμού
Ο σχεδιασμός του συστήματος φωτισμού πρέπει να κάνει πρόβλεψη για αρκετά κυκλώματα φωτισμού και όπου υπαρχει η δυνατότητα συνιστάται η χρησιμοποίση ροοστατών για τον αποτελεσματικό έλεγχο της έντασης του φωτισμού σε διάφορα σημεία, χώρους και δραστηριότητες του εξωτερικού χώρου. Η ύπαρξη ενός εξελιγμένου συστήματος ελέγχου του φωτισμού εξασφαλίζει όχι μόνο ευελιξία στις χρήσεις των χώρων και τη δυνατότητα δημιουργίας ‘σκηνών’ φωτισμού αλλά και την ορθολογική χρήση της διαθέσιμης ηλεκτρικής ενέργειας καθώς και μείωση των λειτουργικών εξόδων καθώς και των εξόδων συντήρησης της εγκτατάστασης. Τα στοιχεία αυτά επιδρούν θετικά στην αύξηση του χρόνου ζωής της εγκατάστασης φωτισμού του εξωτερικού χώρου.

Σχετικές κατηγορίες με το άρθρο που διαβάσατε

Ο πρώτος λαμπτήρας μαζικής παραγωγής που παρουσιάστηκε στην Διεθνή Έκθεση των Παρισίων το 1905, αποτελεί μια από τις πιο ξεχωριστές εφευρέσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Το τεχνητό φως με τα τεράστια πλεονεκτήματα του (είναι απόλυτα ελεγχόμενο ως προς τη διάρκεια και την ποσότητα του) προσφέρεται ως ‘νέος πλούτος’ στους αρχιτέκτονες για τη δημιουργία ‘υψηλής’ αρχιτεκτονικής. Για μια σχετικά τόσο πρόσφατη εφεύρεση, η επίδραση του ηλεκτρικού φωτός στην κοινωνική ζωή υπήρξε καταλυτική.

Ενώ η μουσική μπορεί να αποτυπωθεί σε μια παρτιτούρα, το φως δεν μπορεί να σχεδιαστεί εύκολα. Επίσης, ενώ οι ήχοι μπορούν να περιγραφούν, το ίδιο δεν συμβαίνει με τις ποιότητες και τις άυλες παραμέτρους του φωτός. Στην καλύτερη δυνατή περίπτωση θα μπορούσε να περιγραφεί ως θέρμο, ψυχρό, διάχυτο, κινητικό, απαλό, σκληρό, έντονο και ατμοσφαιρικό.

Το φως επιτρέπει στον άνθρωπο να δει, του κεντρίζει το ενδιαφέρον, τον πληροφορεί, τον συναρπάζει, τον εκπλήσσει, απευθύνεται στην σκέψη, διεγείρει τη φαντασία.
Επηρεάζει επίσης και τον τρόπο που αισθάνεται, παίζει δηλαδή πρακτικό αλλά και συναισθηματικό ρόλο.
Η ποιότητα του φωτός, είτε είναι φυσικό είτε είναι τεχνητό, έχει σημαντική επίδραση στη διάθεση και στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται. Μπορεί να φτιάξει το κέφι, να  προκαλέσει ευφορία ή μελαγχολία, να διεγείρει ή να καταπραΰνει, να φοβίσει ή να ενισχύσει αισθήματα ασφάλειας.
Το φως απευθύνεται με τρόπο άμεσο και πολυσύνθετο στα ανθρώπινα συναισθήματα και για το λόγο αυτό κάθε σχεδιασμός φωτισμού θα πρέπει να αξιολογείται πρωταρχικά με βάση τη δημιουργία θετικών συναισθημάτων σε όσους ζουν, εργάζονται ή απλά χρησιμοποιούν ένα χώρο.

Το φως διαμορφώνει, διαπλάθει για το καθένα μια προσωπική αντίληψη για το κόσμο που τον περιβάλλει, παρέχοντας τελικά σε όλους μια κοινή γλώσσα. Τη γλώσσα του φωτός.

Φως και αρχιτεκτονική δημιουργία
Το φυσικό φως υπήρξε μια από τις σημαντικότερες  παραμέτρους του σχεδιασμού των κτιρίων στην ιστορία της αρχιτεκτονικής. Για εκατοντάδες χρόνια, όλα τα κτίρια σχεδιάζονταν και κατασκευάζονταν κάτω από μια και μοναδική φωτεινή πηγή, τον ήλιο με τις πηγές του τεχνητού φωτισμού αναγκαστικά να προσαρτώνται όσο τα όρια της επικρατούσας τεχνολογίας φωτισμού επέτρεπαν. Ο διαρκώς μεταβαλλόμενος (εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες) και ως εκ τούτου μη προβλέψιμος χαρακτήρας του φυσικού φωτός έκανε εξαιρετικά δύσκολο τον αποτελεσματικό χειρισμό και έλεγχο του, ως μέσου αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Πολλοί μεγάλοι αρχιτέκτονες είχαν αντιληφθεί το ρόλο του φυσικού φωτός ως κύριου μέσου που φέρνει σε επαφή τον άνθρωπο με το περιβάλλον του. Το 1927, ο Le Corbusier, βλέποντας τους Αιγαιοπελαγίτικους οικισμούς, έδωσε το δικό του ορισμό της αρχιτεκτονικής: 

‘‘.. Αρχιτεκτονική είναι το επιδέξιο, σωστό και θαυμαστό παιγνίδι των όγκων στο φως ..’’

Ο σχεδιασμός του φωτισμού υπήρξε συνειδητή πράξη από την αρχή της ιστορίας του πολιτισμού. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της αρχιτεκτονικής, το φως χρησιμοποιήθηκε με ποικίλους τρόπους ώστε να αναδείξει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, να δημιουργήσει μυστήριο και θρησκευτική κατάνυξη, να υποβάλει την κατάλληλη ατμόσφαιρα,  να ορίσει το χώρο.

Κοιτάζοντας πίσω, στο παρελθόν της αρχιτεκτονικής – με την έννοια της παραγωγής δομημένου χώρου – διαπιστώνεται ότι, στις επιλογές των μεγεθών, των σχημάτων, των υλικών, των χρωμάτων, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η σχέση τους με το φυσικό φως. Το φως δεν έρχεται να συμπληρώσει και να εφαρμοστεί στο ήδη δομημένο περιβάλλον, αλλά πολύ συχνά η δόμηση αναπτύσσεται με παράμετρο το επιθυμητό φως.

Σχεδιάζοντας με το φως
Το φως σήμερα ως ‘υλικό’ και ως ΄μέσο’ για την ανάδειξη της αρχιτεκτονικής σύνθεσης και του εσωτερικού περιβάλλοντος των κτιρίων,ξεπερνά την αρχική ανάγκη χρήσης. Ο κατάλληλα σχεδιασμένος φωτισμός έχει πολλαπλές δυνατότητες:
• αναδεικνύει την αρχιτεκτονική κτιρίων, μεγάλων δημόσιων χώρων (πλατειές, πεζόδρομοι, κήποι, πάρκα, αεροδρόμια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, λιμάνια κλπ) ή και  ολόκληρων περιοχών,

• ενισχύει το αίσθημα της ασφάλειας και σιγουριάς των κατοίκων καλώντας τους να χρησιμοποιήσουν περισσότερο τους εσωτερικούς ή εξωτερικούς αυτούς χώρους για την αναψυχή και τη ευχαρίστηση τους,
• προσθέτει χρώμα, ταυτότητα και χαρακτήρα σε ένα κτίριο, μια περιοχή ή και σε ολόκληρη την πόλη,

• μειώνει την εγκληματικότητα τις νυκτερινές ώρες,

• βοηθάει στον εύκολο προσανατολισμό,

• προβάλει επιλεκτικά κτίρια ιστορικής σημασίας αλλά και εμπορικές επιχειρήσεις (καταστήματα, εμπορικά κέντρα, ξενοδοχεία, πολυχώρους διασκέδασης, εστιατόρια και bars κλπ.)

• δίνει ζωντάνια σε μουντές και υποβαθμισμένες περιοχές.

Στον αντίποδα, ο πρόχειρα σχεδιασμένος φωτισμός είναι ομοιόμορφος και στατικός, σπάταλα ενέργεια στα όρια της υπερβολής, προκαλεί φωτορύπανση και προσβάλλει την αισθητική εικόνα σημαντικών αρχιτεκτονικών δημιουργιών και ιστορικών μνημείων. Επιπλέον δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα στους χρηστές του χώρου και οδηγεί σε περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής στα αστικά κέντρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κακού και πρόχειρου σχεδιασμού φωτισμού αποτελεί η αδιάκριτη και υπερβολική χρήση προβολέων με λαμπτήρες ατμών Νατρίου, με το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα, όχι μόνο στα οδικά δίκτυα αλλά και για το φωτισμό κτιρίων, δημόσιων χώρων και εμπορικών δρόμων.  

Μια νέα ειδικότητα
Ο σχεδιαστής αρχιτεκτονικού φωτισμού όπως το όνομα του ξεκάθαρα υποδηλώνει, ασχολείται αποκλειστικά με την παροχή επαγγελματικών συμβουλών και την εκπόνηση της μελέτης του τεχνητού αλλά συχνά και του φυσικού φωτισμού ενός κτιρίου και αμείβεται αποκλειστικά και μόνο για την μελέτη αυτή. Από τα πρώτα σταδία της συμμετοχής του στην ομάδα σχεδιασμού ενός έργου αλλά και καθ΄ όλη τη διάρκεια της κατασκευής του έργου,  συνεργάζεται στενά με τους ιδιοκτήτες, τους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς και την υπόλοιπη μελετητική ομάδα. Ο σχεδιαστής φωτισμού καλείται με τη φαντασία, τη γνώση και την εμπειρία του να συνδυάσει δημιουργικά την τέχνη και σύγχρονη τεχνολογία του φωτισμού, με αλλά λόγια  το τεχνικό με το αισθητικό στοιχείο του φωτισμού, με αντικειμενικό στόχο να προσφέρει μια καινούργια πιο ποιοτική προσέγγιση στο θέμα του φωτισμού. Κύριο μέλημα είναι η αρμονική ενσωμάτωση του φωτισμού στην αρχιτεκτονική του έργου, η ανάδειξη του ιδιαίτερου χαρακτήρα του χώρου και η δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας για τους χρήστες του χώρου με σκοπό τη μέγιστη ικανοποίηση των αναγκών τους.  
Τυπικά παραδείγματα εσωτερικών χώρων που ο φωτισμός τους έχει σχεδιαστεί με επιτυχία είναι δημόσια κτίρια, αεροδρόμια, κτίρια γραφείων, νοσοκομεία, θέατρα, εκθεσιακοί χώροι, αθλητικές εγκαταστάσεις,  χώροι συναυλιών, εμπορικά κέντρα και καταστήματα, εστιατόρια, σιδηροδρομικοί σταθμοί, ξενοδοχεία, μουσεία και gallery, bars και cafes, ιδιωτικές κατοικίες, στεγασμένοι χώροι στάθμευσης, cinemas κλπ. Τυπικά παραδείγματα εξωτερικών χωρών που συνήθως οι μελετητές φωτισμού καλούνται να αναδείξουν είναι όψεις κτιρίων, ιστορικά μνημεία και αγάλματα, αρχαιολογικοί χώροι, πάρκα, κήποι, δημόσιοι ανοικτοί χώροι, λιμάνια, πεζόδρομοι, πλατείες κλπ.

Προκείμενου να εκπληρώσει τα επαγγελματικά του καθήκοντα με επιτυχία, ο σχεδιαστής φωτισμού απαιτείται να διαθέτει βαθιά τεχνική γνώση αλλά και να ενημερώνεται συνεχώς για όλες τις σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις και τις τάσεις που επικρατούν διεθνώς στο σχεδιασμό φωτισμού. Η διαρκής αυτή ενημέρωση μέσω εμπορικών εκθέσεων, παρακολούθησης εξειδικευμένων σεμιναρίων αλλά και με τη συμμετοχή του σε αναγνωρισμένες διεθνείς επαγγελματικές ενώσεις μελετητών αρχιτεκτονικού φωτισμού είναι πολύτιμα εργαλεία όχι μόνο για την βέλτιστη αξιοποίηση των δυνατοτήτων των νέων τεχνολογιών αλλά και για τη διατήρηση μιας φρέσκιας δημιουργικής ματιάς στα θέματα του φωτισμού.

Ο σχεδιαστής φωτισμού είναι πλήρως ενημερωμένος για όλους τους διαθέσιμους τύπους πηγών φωτισμού, τα χαρακτηριστικά τους (φωτεινή ροή και απόδοση, δείκτης χρωματικής απόδοσης, θερμοκρασία χρώματος, διάρκεια ζωής), τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τους, τις κατάλληλες εφαρμογές για κάθε πηγή φωτισμού και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών (όπως για παράδειγμα τα LEDs). Επίσης γνωρίζει όλους τους διαθέσιμους τύπους φωτιστικών και τη λειτουργία τους με τους διαφορετικούς τύπους φωτεινών πηγών. Είναι σε θέση να αξιολογήσει τα διαφορετικά οπτικά συστήματα έλεγχου της κατανομής του φωτός, δηλαδή τους ανακλαστήρες, φακούς, αντιθαμβωτικες περσίδες κλπ. κάθε φωτιστικού. Πολλές φορές είναι αναγκαίο ο σχεδιαστής φωτισμού να σχεδιάσει ειδικά φωτιστικά ή να ζητήσει τη μετατροπή κάποιου ήδη έτοιμου φωτιστικού για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών ενός έργου. Είναι επίσης σε θέση να κατανοεί επακριβώς όλα τα φωτομετρικά στοιχεία λειτουργίας ενός φωτιστικού, να διαβάζει τα διαγράμματα κατανομής φωτός, τις φωτομετρικές καμπύλες και τα διαγράμματα περιορισμού της λαμπρότητας. Τέλος διαθέτει γνώσεις για τις βασικές τεχνολογίες κατασκευής, συναρμολόγησης και φινιρίσματος των φωτιστικών.

Στην εποχή μας, που οι περισσότεροι αρχιτεκτονικοί χώροι εξυπηρετούν πολλαπλές χρήσεις και ο φωτισμός μπορεί να σχεδιαστεί έτσι ώστε να δημιουργήσει την κατάλληλη ατμόσφαιρα και διάθεση, έχει παρουσιαστεί μια σημαντική αύξηση στην έρευνα και ανάπτυξη των συστημάτων ελέγχου του φωτισμού. Ο σχεδιαστής φωτισμού έχει όχι μόνο βαθιά γνώση και εμπειρία στα συστήματα αυτά, τα οποία επιτρέπουν ένα περισσότερο ή λιγότερο σύνθετο και ευέλικτο έλεγχο του φωτισμού στο χώρο αλλά και  είναι σε θέση να προγραμματίζει τα συστήματα αυτά και να προδιαγράφει με σαφήνεια τις σκηνές φωτισμού.

Είναι προφανές ότι η πιο σημαντική πηγή φωτισμού για την υγειά αλλά και για τη διάθεση των ανθρώπων είναι ο ήλιος και ο σχεδιαστής φωτισμού διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις για το σχεδιασμό με το φυσικό φως. Οι γνώσεις αυτές δεν περιορίζονται στα βασικά χαρακτηριστικά των γυάλινων επιφανειών, στις βασικές αρχές διαμόρφωσης του κελύφους ενός κτιρίου, στα συστήματα σκίασης και έλεγχου του ηλιακού φωτός αλλά αφορούν κυρίως την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών και του φυσικού φωτός καθώς και την αρμονική ‘συνύπαρξη’ του με τον τεχνητό φωτισμό.

Ο σχεδιαστής φωτισμού κατανοεί και εργάζεται με όλες τις φωτομετρικές μονάδες και μέτρα όπως η φωτεινή ροή,  η ένταση και απόδοση, η ποσότητα φωτισμού και η λαμπρότητα και τη σχέση τους με το σχεδιασμό φωτισμού. Μια άλλη τεχνική πλευρά της εργασίας του σχεδιαστή φωτισμού είναι οι υπολογισμοί των επιπέδων φωτισμού σε ένα χώρο, της διαθέσιμης δηλαδή ποσότητας φωτισμού. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με το χέρι είτε με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο υπολογισμός της ποσότητας φωτισμού (Illuminance, μονάδα μέτρησης : lux) και της λαμπρότητας (Luminance, μονάδα μέτρησης: cd/m2)  για οριζόντιες και κάθετες επιφάνειες μπορεί να γίνει πλέον εύκολα με τη χρήση υπολογιστή για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους και είναι ένας γρήγορος τρόπος επαλήθευσης των όσων έχουν σχεδιαστεί.

Οι υπηρεσίες του σχεδιαστή αρχιτεκτονικού φωτισμού περιλαμβάνουν από την απλή παροχή τεχνικών συμβουλών μέχρι την ολοκληρωμένη μελέτη του φωτισμού ενός έργου, από τα αρχικά σταδία μέχρι το στάδιο της τελικής ρύθμισης του εξοπλισμού στο χώρο και του προγραμματισμού του συστήματος ελέγχου.

Η ergo-tel είναι σε θέση να καλύψει τις ανάγκες σας εύκολα, γρήγορα, ποιοτικά και αξιόπιστα !

Κοινοποιήστε σε φίλους σας!

Πείτε μας την γνώμη σας για το άρθρο που διαβάσατε!

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(*) παρακαλούμε συμπληρώστε όλα τα υποχρεωτικά στοιχεία.

Σχετικά προϊόντα με το άρθρο που διαβάσατε

Αναζητήστε παρόμοια άρθρα με τις παρακάτω λέξεις